banjo Meaning in Tamil (banjo தமிழ் அர்த்தம்)
banjo என்பதன் தமிழ் அர்த்தம் பேஞ்சோ. (வட்டமான உடலும் நீண்ட கழுத்தும் கொண்ட ஒரு நரம்பிசைக்கருவி, பொதுவாக மீட்டுதல் அல்லது சுரண்டுதல் மூலம் வாசிக்கப்படுகிறது, இது பெரும்பாலும் நாட்டுப்புற, நாட்டுப்புற மற்றும் புளூகிராஸ் இசையுடன் தொடர்புடையது.)
Definitions of Banjo
- 1nounபேஞ்சோ
A stringed musical instrument with a round body and a long neck, typically played by plucking or strumming, often associated with folk, country, and bluegrass music.
வட்டமான உடலும் நீண்ட கழுத்தும் கொண்ட ஒரு நரம்பிசைக்கருவி, பொதுவாக மீட்டுதல் அல்லது சுரண்டுதல் மூலம் வாசிக்கப்படுகிறது, இது பெரும்பாலும் நாட்டுப்புற, நாட்டுப்புற மற்றும் புளூகிராஸ் இசையுடன் தொடர்புடையது.
Example Sentences
“He learned to play the banjo at a young age.”
அவர் சிறு வயதிலேயே பேஞ்சோ வாசிக்க கற்றுக்கொண்டார்.
“The sound of the banjo is often associated with American folk music.”
பேஞ்சோவின் ஒலி பெரும்பாலும் அமெரிக்க நாட்டுப்புற இசையுடன் தொடர்புடையது.