verb · noun
English to Turkish Dictionary

bind Meaning in Turkish (bind Türkçe anlamı)

verbbağlamak, sıkıca bağlamak, zorunlu kılmak
nounzor durum
bağlamak in English:bind
Quick Answer • Özet

bind kelimesinin Türkçe anlamı: bağlamak, sıkıca bağlamak, zorunlu kılmak, zor durum. (Bir şeyi, özellikle ip veya kordonla sıkıca bağlamak veya tutturmak.)

Definitions of Bind

  1. 1
    verb
    sıkıca bağlamak

    To tie or fasten something tightly, especially with rope or cord.

    Bir şeyi, özellikle ip veya kordonla sıkıca bağlamak veya tutturmak.

  2. 2
    verb
    zorunlu kılmak

    To obligate someone by a promise, contract, or duty.

    Birini bir söz, sözleşme veya görevle yükümlü kılmak.

  3. 3
    noun
    zor durum

    A difficult or restrictive situation or predicament.

    Zor veya kısıtlayıcı bir durum veya çıkmaz.

Example Sentences

“She used a rope to bind the packages together.”

Paketleri birbirine bağlamak için bir ip kullandı.

“The contract will bind both parties to the agreement.”

Sözleşme her iki tarafı da anlaşmaya bağlayacaktır.

“I'm in a bit of a bind with this deadline.”

Bu teslim tarihiyle biraz zor durumdayım.

Synonyms (Eş Anlamlılar)

Antonyms (Zıt Anlamlılar)

Inflected Word Forms

third person singularbinds
past tensebound
present participlebinding
agent nounbinder