noun · verb
English to Turkish Dictionary

mandate Meaning in Turkish (mandate Türkçe anlamı)

nounyetki, yetki belgesi
verbzorunlu kılmak
yetki in English:mandate
Quick Answer • Özet

mandate kelimesinin Türkçe anlamı: yetki, yetki belgesi, zorunlu kılmak. (Bir şeyi yapmak için verilen resmi emir veya yetki, özellikle seçmenlerin temsilcilerine verdiği.)

Definitions of Mandate

  1. 1
    noun
    yetki belgesi

    An official order or authorization to do something, especially one given by the electorate to its representative.

    Bir şeyi yapmak için verilen resmi emir veya yetki, özellikle seçmenlerin temsilcilerine verdiği.

  2. 2
    noun
    yetki

    The authority granted to an elected body or official to govern or carry out a specific policy.

    Seçilmiş bir organa veya yetkiliye yönetme veya belirli bir politikayı uygulama yetkisi.

  3. 3
    verb
    zorunlu kılmak

    To officially require or order something to be done.

    Resmen bir şeyin yapılmasını gerektirmek veya emretmek.

Example Sentences

formal

“The government received a clear mandate from the people.”

Hükümet halktan net bir yetki aldı.

business

“The new law mandates that all cars must have seatbelts.”

Yeni yasa, tüm arabalarda emniyet kemeri olmasını zorunlu kılıyor.

formal

“He was given a mandate to negotiate the peace treaty.”

Barış antlaşmasını müzakere etme yetkisi verildi.

Synonyms (Eş Anlamlılar)

Antonyms (Zıt Anlamlılar)

Inflected Word Forms

past tensemandated
present participlemandating
adjectivemandatory