buckles Meaning in Turkish (buckles Türkçe anlamı)

Definitions of Buckles

1. 1
   noun

   toka

   A fastener, typically made of metal, consisting of a frame with a hinged pin, used for joining two ends, such as on a belt or strap.

   Genellikle metalden yapılmış, iki ucu birleştirmek için menteşeli bir pime sahip bir çerçeveden oluşan, genellikle kemer veya kayış üzerindeki bir tutturucu.

2. 2
   verb

   toka ile bağlamak

   To fasten or secure something with a buckle, often referring to a belt or strap.

   Genellikle bir kemer veya kayışa atıfta bulunarak, bir toka ile bir şeyi sabitlemek veya güvene almak.

3. 3
   verb

   eğilmek

   To bend or crumple under pressure, or to give way, often implying a collapse or failure.

   Baskı altında bükülmek veya buruşmak ya da pes etmek, genellikle bir çökme veya başarısızlık anlamına gelir.

Example Sentences

Inflected Word Forms