buckle Meaning in Turkish (buckle Türkçe anlamı)

Definitions of Buckle

1. 1
   noun

   toka

   A clasp or fastener, typically made of metal, used to join two ends of a belt or strap.

   Genellikle metalden yapılmış, bir kemer veya kayışın iki ucunu birleştirmek için kullanılan bir toka veya sabitleyici.

2. 2
   verb

   takamak

   To fasten or secure something with a buckle, often referring to a seatbelt or strap.

   Genellikle emniyet kemeri veya kayış için kullanılan bir tokayla bir şeyi sabitlemek veya bağlamak.

3. 3
   verb

   eğilmek

   To bend or give way under pressure, often causing a collapse or deformation.

   Baskı altında bükülmek veya teslim olmak, genellikle çökme veya deformasyona neden olmak.

Example Sentences

Inflected Word Forms